Frans, Belgisch-Frans
| Kenmerken | |
| Keuken | Frans, Belgisch-Frans |
| Specialiteit | Bistrokeuken, Gastronomisch |
| Accommodatie | tuin, menu is beschikbaar in het Nederlands, airco, terras |
| Openingsuren | |
| ma | gesloten |
| di | gesloten |
| wo | gesloten |
| do | van 18:30 tot 22:30 |
| vr | van 18:30 tot 22:30 |
| za | van 18:30 tot 22:30 |
| zo | van 12:00 tot 15:00 en van 18:30 tot 22:30 |
Paul van Bommel, gewezen eigenaar en chef-kok van restaurant Epicurus in Terhagen opende in juli van vorig jaar Casa Grinta. Zijn oude fietsmuseum is hier in al zijn glorie hersteld. Meer zelfs, het is nog uitgebreider geworden. Je kunt niet voorstellen wat Paul sinds vele jaren over de koers heeft verzameld, dit is uniek. Het gaat van diverse kampioentruien tot oude affiches, om nog maar te zwijgen over zijn verzameling miniatuurfietsjes. We worden hartelijk verwelkomd, onze jassen worden netjes weggehangen. We krijgen een tafeltje in een hoekje tegen het raam aangewezen. Op een krijtbord vind ik verschillende gerechten die even later door Paul zelf worden toegelicht. Je hebt een keuze uit vier verschillende menu's, voor de kleine honger €18 of voor de grotere hongertjes die telkens één gang meer krijgen. We kiezen voor het menu Forza (€35, vier gangen). Wie iets niet lust krijgt meteen een tegenvoorstel van de chef, prima. Als aperitief proeven we van een glaasje lambrusco vermengd met vlierbessensiroop (€4,50). Daarnaast komen wat pistachenootjes en radijsjes. De beperkte wijnkaart biedt voldoende keuze, ik bestel een flesje van 50 cl, een rode bordeaux van de bergeracdruif, Château Haut-Mayne (€9,50). De wijn wordt door de dienster professioneel geopend. Een lekker vol wijntje dat aangenaam wegdrinkt. Het voorgerecht wordt op tafel geplaatst, een carpaccio van gandaham met rauwe ganzenleverkrullen, een slaatje van witloof met jasmijn en een chutney van kumquats. Een eenvoudig lekkere voorstelling van een samensmelting van twee natuurproducten. Alles is supervers bereid. Het vers gebakken zwarte olijfbrood past er uitstekend bij. Na een correcte wachttijd wordt er een soepje geserveerd. Een tomaten-pompoensoep op smaak gebracht met Black Tigergarnalen en een kruidenespuma. De soep ruikt lekker, je proeft vooral kerrie en verse kruiden. Ze is verrukkelijk, zelden zulke lekkere soep gedronken. De attente juffrouw blijft zeer aardig en oplettend. Nu is het de beurt aan ons hoofdgerecht, reegebraad met een ragout van boschampignons, cassisbessen en knolseldermousseline. Het bord is mooi rechtlijnig opgebouwd. Het wild is geen filet, wat voor deze prijs best aanvaardbaar is, maar het voelt taai aan. De champignons bestaan uit pied bleu, shiitake en trompettes de mort. De sauzen zijn een poivrade en fine-champagnesaus. Een typisch wildbordje. Als afsluiter een huisgemaakt nagerecht, een amandelsuikertaartje met een espuma van yoghurt en nougatijs. We hebben hier lekker gegeten zonder meer. Enkel de koud aanvoelende faiencevloer en de aankleding kunnen warmer. En een laatste tip; mocht de dienster een lange schort dragen, dan zou dit meer cachet aan de zaak geven.
'Eenvoudige en lekkere wildkeuken, forza!'