Lechaim

Belgisch-Frans

Kenmerken
Keuken	Belgisch-Frans
Accommodatie	menu is beschikbaar in het Nederlands, kindvriendelijk
Mogelijkheden	af te halen

Prijzen
Voorgerecht	€0,0 tot €0,0
Hoofdgerecht	€2,7 tot €8,0
Nagerecht	€0,0 tot €0,0

Openingsuren
ma	van 12:00
di	van 12:00
wo	van 12:00
do	van 12:00
vr	van 12:00
za	gesloten
zo	gesloten

Eenvoudige hap

Lunchroom Lechaim is een initiatief van twee vriendinnen/moeders die kinderen een gezond alternatief voor junkfood willen bieden. Lechaim betekent 'op het leven' in het Hebreeuws. Vrij vertaald in dit geval: gezond eten doet langer leven. De lunchroom die ze in het leven riepen is gelegen in de Lamorinièrestraat, vlak bij de Lange Leemstraat en de joodse scholen in de buurt. Ze serveren er diverse broodjes, panini's, slaatjes en een dagschotel. De inrichting is eenvoudig en helder, kunststoffen tafels en stoelen, een hoge tafel met stoelen aan het raam, muren deels afgewerkt met natuursteen en een koeltoog waarin het broodbeleg en de slaatjes in met plasticfolie afgedekte potjes staan. Als ik er op een middag binnenstap, zitten er nog een dame met een kindje en een oma met twee meisjes te eten. Eentje ervan heeft een Mega-Mindypakje aan, het is net joods carnaval. De dames lijken de uitbaatster van dienst goed te kennen, ze lopen achter de toog om spullen op te halen, en er wordt familiaal gekeuveld. Op schoolbordjes staat er geschreven wat voorradig is: van een half stokbrood met jonge kaas (€2,70), kalkoen (€2,90) tot mozzarella met pesto en gedroogde tomaten (€3,90), diverse panini (van €3 tot €4,50), quiche (€3,40), een salad bar (€7) en €0,50 voor extraatjes zoals avocado, zalm, tonijnsla, en desserten zoals chocolademousse (€2,50) en verse fruitsla (€2,50). Er is een dagschotel voor €8: tortelini met tomatensaus. Op bordjes in de koeltoog liggen hoopjes tortelini, wat betekent dat ze hier niet vers worden gekookt, maar opgewarmd worden in de microgolfoven. Ik start met soep + stokbrood (€2,70) en zie dat een portie soep in een plastic maatbeker wordt gegoten en vervolgens naar de microgolfoven verhuist. Ik krijg ze wat later in een kommetje met een stuk stokbrood. 'Als ze niet warm genoeg is zal ik ze nog wat verder opwarmen', zegt de uitbaatster. Ze is warm genoeg. Het is een dikke groentesoep zoals ik er thuis ook weleens placht te maken, fijngesneden groenten garen met bouillon en de mixer erdoor. Het is een stevig en evenwichtig gekruid soepje. Ik kies dan voor de saladbar en krijg een bordje gevuld met snippers sla, geraspte wortelen, maïskorrels, schijfjes ei, komkommer en augurk en reepjes avocado. Er wordt nog een eenvoudige, friszure vinaigrette over de sla gegoten. Culinaire ambitie heeft het slaatje niet, het zijn gewoon wat groenten bij elkaar gelegd. Maar vers zijn ze wel. Honger heb ik niet meer, maar ik ben hier om te proeven, dus neem ik nog een broodje, een panini met mozzarella, pesto en gedroogde tomaten (€4,50). Terwijl het broodje onder de grill zit praat de uitbaatster vrij lang met een klant. Ik vrees voor mijn broodje, en die vrees wordt waarheid. Het broodje is verbrand. Er volgt een nieuw, lichter gebakken exemplaar. Het is vrij klef en gevuld met schijfjes mozzarella, verse tomaat en wat pesto. Dit is de keuken van de eenvoud voor wie geen hoge verwachtingen heeft.

lunchroom met klassiek broodjes- en snackgamma voor wie geen hoge verwachtingen koestert.