ZUIDCAFÉ

Italiaans, Belgisch

Kenmerken
Keuken	Italiaans, Belgisch
Accommodatie	terras

Prijzen
Voorgerecht	€8,0 tot €12,5
Hoofdgerecht	€11,0 tot €12,0
Nagerecht	€5,0 tot €0,0

Openingsuren
ma	van 09:00
di	van 09:00
wo	van 09:00
do	van 09:00
vr	van 09:00
za	van 10:00
zo	van 10:00

ALS DE ROOK OM JE HOOFD....

Zuidcafé, op de hoek van de Volkstraat en de Leopold De Waelplaats, is een populaire ontmoetingsplaats. Zoals vele moderne cafés geeft het naast de klassieke natjes ook uitgebreide droogjes. In dit geval een keuze aan geliefde gerechten uit de Italiaanse/Belgische keuken. Ik ga er op een avond naartoe en kom in een grote, rokerige en lawaaierige ruimte terecht. Een kelner wuift vriendelijk als teken dat hij mij gezien heeft. Het niveau van de muziek staat boven de praatgrens. Ik kies een tafeltje, maar had niet gemerkt dat er achter mij een roker zit die van zware tabak houdt. De rook snijdt door mijn neus. Ik kies een volgende tafel, waar het al wat draaglijker is. Wat zal ik blij zijn als het algemene rookverbod er komt. Ik pluk de geplastificeerde menukaart van de tafel en lees de gerechten: gefrituurde scampi in tsatsiki (€9,50), mozzarella van buffelmelk met tomaat à la caprese (€9,50), gebakken zalmmoot met sojascheuten en witte wijnsaus (€12,50), penne al'arrabiata (€9) of stoofvlees op traditionele Vlaamse wijze (€11). Ik neem twee gerechten van de suggestiekaart: carpaccio van verse tonijn met limoensaus (€12) en penne met kip en graanmosterd (€10). In afwachting van de gerechten neem ik een glas witte wijn. Ik kan kiezen uit vier druivenvariëteiten en neem de Sauvignon van het Domaine des Cigales uit de Languedoc. Het is geen hoogvlieger, hij mist fruit en heeft een overheersende kruidigheid. Rondom mij zit een gemengd publiek van oud en jong. Ze houden intieme gesprekken, praten uitbundig of lezen hun krant. Het café heeft een strakke inrichting met marmeren vloer en toog, eenvoudige donkerhouten tafels en comfortabele stoelen. Achter de toog is een rek tot aan het plafond gevuld met een batterij sterke drank. Het voorgerecht arriveert op een groot bord: het is belegd met sneetjes ijskoude tonijn, stevig gepeperd, besprenkeld met olijfolie en limoensap, en in het midden een 'nest' van veldsla en notensla, met snippers tomaat en limoen. Voor het hoofdgerecht ga ik voor een Chileense Chardonnay Los Riscos, een risicoloze wijn met volop boter en karamel. Die houdt stand bij de krachtige bereiding die volgt: een groot diep bord royaal gevuld met beetgare penne, stukjes kip en gebakken champignons in een stevige room-mosterdsaus. De helft van deze portie was al genoeg geweest. Het is net zoals het voorgerecht: bruut geweld, een smakelijke hongerstiller zonder ambities. En dat is hier wellicht de bedoeling.

Geen scheiding tussen rokers en niet-rokers. Geen toegang voor rolstoelgebruikers.Reuzenporties. Eenvoudige bereidingen. Vlotte bediening.