Brasserie Appelmans

Internationaal

Kenmerken
Keuken	Internationaal
Accommodatie	airco, terras, uitgaansrestaurant, bar/lounge, kindvriendelijk
Mogelijkheden	vegetarische maaltijd

Prijzen
Voorgerecht	€4,9 tot €17,5
Hoofdgerecht	€14,9 tot €23,9
Nagerecht	€4,5 tot €10

Openingsuren
ma	van 11:30 tot 23:00
di	van 11:30 tot 23:00
wo	van 11:30 tot 23:00
do	van 11:30 tot 23:00
vr	van 11:30 tot 23:00
za	van 11:30 tot 23:00
zo	van 11:30 tot 22:00

Minder gekunsteld zal de snelheid verbeteren

Brasserie Appelmans behoort tot het restaurantimperium van Kasper en Danielle Stuart (WokAWay, de Chili Club-keten en het nieuwe Josephine's). Ze kreeg onderdak in een 12de-eeuws pand dat ooit een kanunnikenkapittel herbergde en in 1900 volledig heropgebouwd werd. Appelmans opende eind 2004 haar deuren en beschikt ook over een bar die meteen in de belangstelling kwam door haar uitgebreide assortiment absint. Het (geel)groene drankje was lang verboden voor zijn vermeende hallucinerende en giftige eigenschappen en dat sterkt de interesse. Ik ga er op een donderdagavond naartoe en ben blij dat ik gereserveerd heb. De zaak zit goed vol en het is een komen en gaan van klanten. We worden meteen verwelkomd en naar onze tafel gebracht. De kaart volgt snel. Daarop staan voorgerechten zoals ganzenlever met kletsenbrood, sjalotconfituur en gelei van rode port (€17,50) of scampi uit de wok met Thaise curry, citroengras en basilicum (€13,90). Hoofdgerechten zijn onder meer Mechelse koekoek omwikkeld met Gandaham en gevuld met Nobashi scampi en shiitake (€19,50), kabeljauw als een brandade met gewokte scampi en gemarineerde tomaatjes (e23,50) en Spaanse plumas lomo Iberico met aardpeerrisotto, reductie van kalfjus en gekarameliseerde vijgen (€22,50). We besluiten vis en vegetarisch te eten. Ik kies er een fles witte Nieuw-Zeelandse Sauvignon Saint-Clair (€33) bij, een wijn die geurt naar passievrucht, mango en kruisbessen, met een frisse, fruitige vegetale toets. Gelukkig kunnen we al met de wijn en het brood starten, want het duurt zowat 40 minuten voor de voorgerechten arriveren. Ik krijg een correcte Caesar salad (€9) met krokante ijsbergsla, een frisse, romige dressing, schilfers parmezaan en een overdreven portie broodkorstjes die het gerecht erg saai maakt. Mijn tafelgenoot krijgt klassieke Oostendse garnaalkroketten (€12,80), met een licht taaie korst, een correcte basisvulling en voldoende grijze garnalen, maar een miniportie gefrituurde peterselie. Ook voor de komst van de hoofdgerechten moeten we ongeveer 35 minuten geduld hebben. Aan de overkant van de tafel arriveert een vegetarische risotto (€15). De rijst is vrij kleverig en heeft niet de knapperige korrel die een goede risotto moet hebben. Er hoort een flinke portie krokante groenten bij, waaronder bloemkool, wortel, sluimererwten en portabello's. De paprikapesto die erbij geserveerd wordt is koud en die had best warm mogen zijn. Ik krijg een flink stuk heilbot (€23,90) die nogal uitgedroogd is door een lang verblijf onder de warmhoudlamp. De vis heeft een krokante kruidenkorst en wordt geserveerd met een mix van correct gegaarde groenten. Die zijn net als de saus erg spaarzaam gekruid. Ik mis pit in dit gerecht. Het valt me op dat er te veel ingrediënten op het bord liggen. Dat verhoogt het aantal keukenhandelingen en dat verklaart wellicht ook de lange wachttijden. In een goed beklante brasserie moet je eenvoudiger koken om snelheid te brengen.