Turks, Frans
| Kenmerken | |
| Keuken | Turks, Frans |
| Accommodatie | bar/lounge |
| Prijzen | |
| Voorgerecht | €11 tot €11,80 |
| Hoofdgerecht | €16 tot €42 |
| Nagerecht | € tot € |
| Openingsuren | |
| ma | van 12:00 tot 23:00 |
| di | van 12:00 tot 23:00 |
| wo | van 12:00 tot 23:00 |
| do | van 12:00 tot 23:00 |
| vr | van 12:00 tot 23:00 |
| za | van 12:00 tot 23:00 |
| zo | van 12:00 tot 23:00 |
Allochtone restaurants kleuren steeds meer buiten de traditionele lijnen. Zo afficheert het Turks/Franse restaurant Han zich als een restaurant loungebar en duidt niets in de zaak, buiten de menukaart, op een Turkse origine. Het restaurant vinden we op het Zuid, vlakbij de Waterpoort, in wat wellicht een opslagplaats moet geweest zijn, zoals vele panden aan de voormalige zuiderdokken. Het interieur is volledig verbouwd, plafonds werden open gemaakt, muren met metalen balken onderstut en op de vloer werd beton gegoten en gepolierd. In dat industriële decor werd nostalgisch bistromeubilair geplaatst: muurbanken, tafels met gietijzeren voet bedekt met witte lopers (geborduurd met het logo van een watermerk), muurlampjes, kroonluchters en een monumentale Marokkaanse lamp. Als ik er op een donderdagavond arriveer ben ik de enige klant en dat blijft de hele avond zo. Waar is de tijd dat donderdag de uitgaansavond was in Antwerpen en alle restaurants vol zaten. Ik neem plaats vlakbij de open keuken, zo heb ik zicht op de kok zijn activiteiten. Op de achtergrond klinkt steriele loungemuziek, het is nu eenmaal een loungebar, maar dat verveelt vlug. Mix er wat plezante balkanbeat door en de sfeer zou al stukken beter zijn.
In de zaak zijn twee mannen aan het werk, de kok en de kelner. Het lijken broers. De kelner overhandigd me de papieren menukaart en wijst me op de gerechten die op een drietal schoolborden zijn geschreven. Op de kaart vind ik bereidingen zoals gegrilde ansjovis met sla en tartaar (€11), scampi met granny smith-appel en honing (€13,50), carpaccio van tonijn met rucola en balsamico (€13,50) en hoofdgerechten zoals gegrilde adana kebab (€16,50), een ossenhaas met pepersaus en frieten (€22,50) maar ook een 1,8kg zware lamsbout uit de oven met groenten en aardappelen (€42 voor 2). Op de borden lees ik bereidingen zoals dorade op zijn geheel bereid (€18), mixed grill (€21,50) en gegrilde lamsbrochette (€18,50). Een bord waarop Turkse streekgerechten staan geschreven trekt mijn aandacht. Ik kies er de tas kebap (€19,50) uit en van de kaart de meze special (€15). Ik verheug me op een avondje Turks, maar had dit graag gedeeld met een ruimer gezelschap rondom mij.
De kok gaat in zijn keuken aan het werk, de kelner verdwijnt achter de bar en gaat televisie kijken. Het bord met voorgerechtjes dat een kwartier later op mijn tafel beland is al een maaltijd op zich. Er liggen 6 gefrituurde sardines op, een gebakken ongepelde scampi, gefrituurde inktvisringen met tartaarsaus, gebakken reepjes paprika, gefrituurde plakken aubergine die druipen van het vet, gebakken aardappeltjes, en een mengsel verse sla met een evenwichtige vinaigrette. Over de gaartijden heb ik geen klagen. Maar het is een behoorlijk zware maaltijd, enkel de sla zorgt voor verfrissing. Het hoofdgerecht is een goede huiselijke stoofpot... àls je het gebruik van erwten en wortelen uit blik tot de goede huiselijke keuken mag rekenen. Het gerecht bestaat uit een flinke portie gestoofd lamsvlees: redelijk stug vlees dat zoals het een goede stoverij betaamd niet in draadjes uit elkaar valt. Daarbij horen plakken aubergines, stukken tomaat, aardappelen, de al genoemde erwten en wortelen uit blik en enkele laurierblaadjes, in een goed op smaak gebrachte saus. De krachtige Spaanse wijn, van het wijnhuis Lyria uit Valencia (€4,50), past er perfect bij. Met aperitief en koffie kost deze maaltijd me €45,80. Dit is een volkse Turkse keuken met royale porties en kruidige smaken. Het is geen exponent van de grote Ottomaanse keuken. Daarvoor mis ik de verfijning die ik in gelijkaardige restaurants in Turkije op het bord kreeg. En waar evenmin een blik met 'peekes en erwtjes' in de gerechten verzeilde.
Gerechten uit de Turkse volkskeuken maar zonder de pure versheid