La Brasserie de Bruxelles

Belgisch

Kenmerken
Keuken	Belgisch
Accommodatie	terras, kindvriendelijk

Prijzen
Voorgerecht	€7,5 tot €21
Hoofdgerecht	€15 tot €27,5
Nagerecht	€6 tot €9,9

Openingsuren
ma	gesloten
di	van 12:00 tot 15:00 en van 19:00 tot 22:30
wo	van 12:00 tot 15:00 en van 19:00 tot 22:30
do	van 12:00 tot 15:00 en van 19:00 tot 22:30
vr	van 12:00 tot 15:00 en van 19:00 tot 22:30
za	van 12:00 tot 15:00 en van 19:00 tot 22:30
zo	van 12:00 tot 15:00 en van 19:00 tot 22:30

Copycat

Bloed kruipt waar het niet gaan kan. De familie Veulemans heeft Aux Armes de Bruxelles nog maar net aan Albert Frère verkocht of kleinzoon Laurent start, waar vroeger het ondertussen ter ziele gegane trendy Italiaanse restaurant Piazza Navona was gevestigd, LA BRASSERIE DE BRUXELLES op. De kaart is quasi een kopie van het resto in de Beenhouwersstraat. We gaan dit samen met Sam en Peggy en onze kroost uittesten. Met zeven aan de grote tafel op het terras. Wij willen binnen zitten omdat het ongetwijfeld zal afkoelen, maar dat kan blijkbaar niet. De hele avond zal de eetzaal leeg blijven. Iedereen moet en zal op het terras plaatsnemen.
Omdat we een groot gezelschap vormen zal zowat de helft van de kaart de revue passeren. Het gebroed neemt de uit de kluiten gewassen garnaal- (€14) dan wel kaaskroketten (€11) als voorgerecht. Prijs-kwaliteitgewijs dik in orde. Alleen blijf ik erbij dat gefrituurde peterselie enkel bij garnaalkroketten functioneel is. Ook de salade met warme geitenkaas (€12) voldoet zowel kwalitatief als kwantitatief. De overige drie voorgerechten zijn problematisch. De rundcarpaccio (€12) verdrinkt in een groene olieplas. De vissoep (€11) smaakt bloemig, maar het is vooral de salade met huisgepelde garnalen (€21!) die teleurstelt. Dé signature dish van het moederhuis is hier verworden tot een hoop harde stukken sla met daarop een laagje grijze garnalen. Ondanks de huisbereide mayonaise en de gepelde tomaat is dit zijn geld echt niet waard. We drinken hierbij een schappelijke Mâcon-Villages 2007 van Joseph Drouhin (€26 ofwel 2,6 maal de aankoopprijs). De prijs van het water is echter om van achterover te vallen. Een halfje Bru (€4,50) komt op tafel aan tienmaal de inkoopprijs.
Als de hoofdgerechten worden geserveerd begint het fris te worden. Hadden we maar binnen mogen zitten. De ballekes met geuze (€15) vallen bij de benjamin van het gezelschap in de smaak. De saus is dan ook zoet. Ik dacht nochtans dat geuze een zuur bier was? In de afdeling gebakken vis op wijze van de moleraarsvrouw is de zeetong (€27,50) in realiteit een sliptong. Visserslatijn voor een ondermaatse tong. De rog (€24,50) met tartaarsaus is veel te zout en waarom ligt er in hemelsnaam gefrituurde peterselie op het bord? De gepocheerde rog met hazelnootboter (€24,50) is spijtig genoeg iets te lang gepocheerd. De krielaardappeltjes bij de visgerechten zijn enkel een alibi om geen patatten te moeten jassen. Hier horen tonnetjes bij. De mosselen (€24,50) worden gesmaakt maar er zitten te veel exemplaren met zand bij. Tot slot is de filet americain (€18) eigenlijk een aangemaakte steak tartare. Het glas rode Bordeaux (€5,50) dat hierbij wordt geschonken wringt mijn gehemelte uit als een zeemvel.
Ondertussen is het te koud geworden om nog een dessert te bestellen. We betalen de rekening (€294,50) en komen tot het besluit dat we de volgende keer beter in Aux Armes de Bruxelles gaan eten.

'Peperduur restaurant voor een ondermaatse keuken'