Aux Agapes

Italiaans

Kenmerken
Keuken	Italiaans
Specialiteit	Pizza
Accommodatie	tuin, kindvriendelijk, aangepast voor andersvaliden
Mogelijkheden	af te halen, vegetarische maaltijd

Prijzen
Voorgerecht	€6,5 tot €17,5
Hoofdgerecht	€7,0 tot €12,5
Nagerecht	€3,0 tot €5,5

Openingsuren
ma	van 12:00 tot 15:00 en van 18:00 tot 23:00
di	van 12:00 tot 15:00 en van 18:00 tot 23:00
wo	van 12:00 tot 15:00 en van 18:00 tot 23:00
do	van 12:00 tot 15:00 en van 18:00 tot 23:00
vr	van 12:00 tot 15:00 en van 18:00 tot 23:00
za	van 12:00 tot 15:00 en van 18:00 tot 23:00
zo	gesloten

Meer moet dat niet zijn

Geloof het of niet maar Ratatouille, mijn copain en een ervaren souschef, is bevorderd tot chef. Is dat niet iets dat moet worden gevierd? Typisch voor de restaurantwereld is dat chefs bij voorkeur in kleine, eenvoudige restaurants gaan eten. Een keuze op goed geluk zal het worden: Aux Agapes een Italiaans buurtrestaurant in Helmet, een bijna vergeten Schaarbeekse wijk.
Tot eind negentiende eeuw was dit de boerenbuiten waar witloof en Schaarbeekse krieken werden gekweekt. De omgeving doet mij denken aan het Brussel van begin de jaren €80. Een beetje troosteloos, maar met veel karakter. Het interieur van het restaurant stamt uit die tijd, alsook de Céline Dion-muziek die er speelt. We worden door de charmante gastvrouw vriendelijk onthaald. Ze speelt kort op de bal maar is niet opdringerig. Het is vroeg op de avond en we zijn de eerste gasten.
Aan de hand van de kaart kunnen we niet ontdekken wat de specialiteit van het huis is. We twijfelen of we hier een primo piatto (een pastagerecht), vervolgens een secundo piatto (een stuk vlees of vis met verse groenten) en tenslotte een dolce (een dessert) dan wel een pizza moeten bestellen.
We gokken op de eerste mogelijkheid en bestellen een fiocchi au fromage et poires (€12,50) gevolgd door een filet mignon aux champignons de bois (€15) en een sabayon (€5,50). Hierbij drinken we een fles sangiovese (€26). Het wordt echter snel duidelijk dat onze keuze fout is want het smaakt allemaal eendimensionaal. We nemen ons voor om terug te komen om de pizza uit te proberen. We willen dit doen omdat we chef Baggio Strazzeri de hele avond in zijn keuken in de weer hebben gezien met pizzadeeg.
Een week later zitten we aan dezelfde tafel. Ratatouille kiest voor de pizza quattro stagioni (€9,50) en ik voor de pizza Marcus (€9). Een klassieker en een persoonlijke creatie. Een liter huiswijn (€14) maakt dit gerecht af. Als de pizza's op tafel komen, is het duidelijk. Het gaat weliswaar om pizza's van het Belgische type met een dikke korst en een bodem die na een tijdje kwak wordt zodat we mes en vork dienen te gebruiken. Maar de vierseizoenenpizza is by the book gemaakt. De pizzabodem is bedekt met tomatensaus en Parmezaanse kaas. Hij is in vier kwadranten opgedeeld en twee tegenover elkaar liggende stukken zijn belegd met mozzarella. Er werd prosciutto over het ene en tomaat over het tweede stuk verspreid. Op het derde stuk liggen artisjokken en op het vierde champignons.
Bij de pizza Marcus is de bodem ook met tomatensaus bedekt, daarna met mozzarella. Hierop komt ansjovis, pikante chirozo, hesp, kappertjes en een ei in het midden. De eierdooier vloeit mooi uit als hij doorprikt wordt. Ik regel de pikantheidsgraad met de geleverde fles pikante olijfolie.
Bij een zeer goede Lavazza-koffie (€2) concluderen we dat €36,50 een goede deal is om in deze tijden van stijgende levensduurte simpel en goed gegeten te hebben.

Goedkope jaren '80 pizzeria, gelegen in de vergeten Schaarbeekse Helmetwijk.