
Drama/Kom. 1u48, 2009
een waar frictiefestijn
Op uw plaatsen...Klaar...Start! Als je dit jaar naar een film van eigen bodem gaat kijken, ga dan naar de derde langspeler van Felix Van Groeningen! Dat schrijven we niet omdat we Goddelijke Tranen in het achterwerk van de Gentse cineast willen plengen, maar omdat De helaasheid der dingen de grappigste, droevigste en meest poëtische Belgische film is die anno 2009 de zalen zal halen. Niet dat van Groeningen het ons makkelijk maakte: Dimitri Verhulsts bestsellend bronmateriaal smeten we na drie hoofdstukken in de vuilbak, belangrijk castlid Koen De Graeve stond na al die bijrollen als flauwe plezante van dienst hoog op onze shitlist en bepaalde fragmenten uit de score van Jef Neve klonken wel heel pompeus. Aandachtige lezers weten echter dat wij kicken op films die barsten van de wrijving en laat De Helaasheid der dingen nu net zoals There Will Be Blood of Un Prophète een waar frictiefestijn zijn. Het heeft van Groeningen duidelijk bloed, zweet en tranen gekost om Verhulsts autobiografische verhaal over zijn jeugdjaren in het gezelschap van zijn bierzwelgende, vrouwneukende vader en nonkels naar het witte doek te vertalen. Korte anekdotes uit het boek worden uitgebouwd tot onvergetelijke scènes, de oudere versie van de protagonist krijgt een belangrijke rol, zelfs de titel moet er tijdens de openingsmomenten eventjes aan geloven. Door die ingenieus ingrijpende aanpak wordt elke kans op een Flodder voor intellectuelen in de kiem gesmoord. Lollige momenten worden gecounterd door gebeurtenissen die door merg en been gaan en het platvloerse van de jeugdscènes wordt uitgebalanceerd door de literair-intellectuele toon van de sequenties over de volwassen schrijver. Kortom: zelden werd de bittere strijd tussen roots en roeping zo treffend weergegeven op het grote scherm. Bovendien moeten we terugkomen op onze aanvankelijke bezwaren. De Graeve legt net zoals de rest van de indrukwekkende cast kanten van zichzelf bloot die je nog nooit zag. Samen met Ruben Impens fantastische fotografie en Nico Leunens meticuleuze montage tilt Neves gelaagde score het eindresultaat naar een hoger niveau. Uiteindelijk kregen we zelfs zin om Verhulsts boek een tweede kans te geven. Stiekem vinden we van Groeningens voorganger Dagen zonder lief net iets beter, maar misschien wordt het tijd dat we net zoals Vlaanderens beste filmmaker...volwassen worden.
Gunther Strobbe, dertien jaar, woont samen met zijn grootmoeder, zijn vader en zijn drie ooms. Hij wordt dagelijks geconfronteerd met ontzaglijke volumes alcohol, vrouwen versieren en schaamteloos nietsdoen. Alles laat vermoeden dat hem hetzelfde lot te wachten staat. Of kan Gunther toch ontsnappen aan de helaasheid der dingen?
Release datum: 07/10/2009