
Misdaad 2u17, 2008
'Het leven zoals het is: maffia'
In het Oude Testament staat geschreven hoe God de twee steden Sodom en Gomorra verwoestte vanwege de verdorvenheid van hun inwoners. In Napels en omstreken is het niet de Almachtige die heeft toegeslagen maar de Camorra. Gomorra, de Grote Prijswinnaar op het jongste Filmfestival van Cannes, toont op ontluisterende wijze aan hoe deze maffiaorganisatie haar klauwen heeft gezet in alle lagen van de bevolking.
Zo wil een klein kereltje het koste wat het kost deel uitmaken van de stoere gangsterbende die rondhangt in zijn buurt. Een oudere geldleverancier weet niet wat hem overkomt wanneer hij betrokken raakt in een strijd tussen rivaliserende clans. Twee pubers zijn zo verzot op de Hollywoodklassieker Scarface dat ze de misdadige praktijken van hun held Tony Montana beginnen te imiteren. Een pas afgestudeerde universitair ontdekt dat zijn nieuwe baas helemaal geen brave zakenman is. Zelfs een meester-kleermaker vist in troebel water wanneer hij na zijn uren bijles geeft aan de concurrentie.
Regisseur Matteo Garone - die zich baseerde op het ophefmakende boek van Roberto Saviano - toont dit alles in een rauwe documentairestijl die niets van doen heeft met de geromantiseerde maffiafilms uit de Verenigde Staten. In plaats van fluisterende peetvaders, verboden liefdes en geweldballetten in slow motion schotelt ons hij verpletterende miserie, verloren onschuld en ziekmakende brutaliteiten voor.
Hoewel het eindresultaat meer affiniteit heeft met het neorealisme van Roberto Rossellini dan met de operateske misdaadspektakels van Francis Ford Coppola en Brian De Palma, geloof je vaak je ogen niet. Van die openingsscène in een zonnebank over dat bouwvallige wooncomplex tot die bodemloze putten waarin tonnen illegaal afval worden gedumpt: alles ademt een onbehaaglijk postapocalyptisch sfeertje uit. Dat onaangename gevoel wordt alleen maar versterkt door de afwezigheid van een score - tenzij je die verschrikkelijke Italo pop waarnaar de protagonisten luisteren meetelt.
Toen Saviano's boek enkele jaren terug gepubliceerd werd, moest de voormalige journalist onmiddellijk onderduiken omdat de Camorra niet bepaald kon lachen met de levensechte weergave van haar reilen en zeilen. Of Garone eenzelfde lot beschoren is, moet nog duidelijk worden. Eén ding staat echter vast: zijn prachtprent laat niks heel van alle filmfabeltjes over de maffia!
Een citaat uit Gomorra: 'Een imperium valt niet uiteen door een handdruk te laten verslappen, maar door deze met een mes los te snijden.' Het imperium is Napels, dat beheerst wordt door de maffia: de Camorra. Gomorra van regisseur Matteo Garrone is een uiterst rauwe, vaak absurde, film over de bezigheden en werkwijze van de Napolitaanse maffia, de Camorra. Deze groep misdadigers beheerst elk aspect van het leven in deze arme regio, er is geen mogelijkheid om je aan hun macht en wetten te onttrekken. Ter plekke opgenomen en tegen de achtergrond van oorlogen tussen clans en handel van alle soorten, volgt de kijker de lotgevallen van een groep arme sloebers die gedoemd zijn te eten of gegeten te worden. Garrone vertelt dit verhaal op de enige manier die bij dit onderwerp past: keihard, meedogenloos en vol razernij. Gomorra is gebaseerd op de gelijknamige bestseller van Roberto Saviano, die wegens zijn publicatie tot op de dag van vandaag ondergedoken zit. Gomorra is een fascinerend fresco van Shakespeariaanse intensiteit en is winnaar van de Grand Prix op het filmfestival van Cannes 2008.
Release datum: 03/09/2008